banner87

Bir bir çekiliyor hayatımızdan mısralar toprağın altına.
Oysa ne çok acı, keder, neşe, hüzün, umut yüklemiştik sırtlarına o unutulmaz dizelerin.
Fabrikada işçi, tarlada çiftçi, okulda öğrenci olup haykırmıştık, melodileşmiş hallerini.
Aslında türkülerden bildik, öğrendik çoğunu.
Hiç düşünmedik, o türküleri anlamlandıran dizelerin, hayatın içinden süzülüp geldiğini.
Düşünemedik; arkasında sürgünlerle, hayal kırıklıklarıyla, gözaltılarla, hapislerle dolu bir hayatın olduğunu.
Ya da her hecesinin içinden; bütün mevsimlerin yaşandığı büyük aşkların geçtiğini...
Usta işidir böyle yaşamak.
Usta işidir; kırık hayalleri, yanık türküleri, hayatın bütün ağırlığıyla yüklü mısraları milyonlara miras bırakmak.
Usta işidir, usta...

.
“Elim sanata düşer usta
Dilim küfre, yürek acıya
Ölüm hep bana
Bana mı düşer usta?”
.

Refik Durbaş’ı kaybettik.
Güle güle usta, şiirin bol olsun…

“Yoldaşın olsun sonbahar”…

Önerilen Haberler
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.