Annelik bir kadına başkaları tarafından verilen toplumsal bir roldür.

Anne ile çocuk arasında kurulan eşi benzeri olmayan bağ, doğumdan önce başlar ve yaşamın sonuna kadar aralıksız devam eder.

Bu bağ tam anlamıyla gerçek bir sevginin kendisini oluşturur ve "gerçek sevgiyi ne yaşam, ne de ölüm yok edebilir".

Rönesans döneminin ünlü heykel sanatçılarından Michelangelo’nun Pieta heykeli de tam olarak anne ve çocuk arasındaki gerçek sevgiyi ve bu sevginin ölümsüzlüğünü anlatır.

Pieta acıma veya şefkat demektir.

Kucağında oğlu İsa’nın ölü bedenini tutan Meryem’ acısı ile tüm annelerin acıları betimlenir.

Meryem’in çarmıhtan indirilen İsa’nın bedenini kucağına aldığı acıklı ve duygusal an, dini anlamının ötesinde anne ve oğul arasındaki gerçek sevgiyi gösterir.

İsa, annesi Meryem'in şefkatli kollarındadır.

Meryem için o sadece dünyaya getirdiği bebeğinden başkası değildir.

Acıların en büyüğünü yaşayan anne her şeyin bilincinde ve farkında olduğu halde yine de oğlunun öldüğüne tam olarak inanmamakta, küçük de olsa bir umutla beklemektedir.

Bir anneye bu anı yaşama, umutla bekleme diyebilir miyiz?

Bu acıyı yaşamaktan onu alıkoyabilir miyiz?

Bir anne için çocuğunu kaybetmenin ötesinde başka bir acı olabilir mi?

Acıların en acısını taşıyan anne için yaşamın artık başka bir anlamı kalmış mıdır?

O anneye ve o ana bakan tüm iç sesler hiç kimsenin duyamayacağı bir tonda “bir gün belki de...” demektedir.

Bir fotoğraf ile oturan bir kadından oluşan dondurulmuş tüm imgeler bu yüzden her yerde ve her zaman annelerin gerçek sevgilerini hiçbir şeyin değiştiremeyeceğini gösterir.

Ellerinde çocuklarının fotoğrafları ile sönmüş ve donmuş bir yüz ile bekleyen anneler ile Pieta’larda anlatılan acı, merhamet ve şefkat arasında bir fark var mıdır?

Annelerin kendi bedenlerinden kopan ve sonra yitirdikleri parçalarına kavuşma isteklerini, beklemek eyleminden başka en iyi ne anlatabilir?

Önerilen Haberler
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
Songül Başbuğ 2018-09-03 00:25:52

Meryem'den günümüze kadar uzanan cumartesi anneleri.. Sizin de dediğiniz gibi belki birgün. Benim annemin en büyük duası "Allahım benim açımı yavrularima göster ama bana onların acısını gösterme"idi. Kaleminize sağlık sevgili hocam

Avatar
Aylin Elmaz Uçar 2018-09-03 01:25:56

Anneligin, evlat sevgisinin ve acisinin hicbir dili , dini, ırkı yoktur ki yaziniz bunu cok guzel ozetlemis.Bir anne olarak icim ürperdi okurken. Kaleminize saglik sevgili hocam

Avatar
Buket Çetin 2018-09-03 08:35:11

Pieta'ların, heykellerin, sanatın, sevginin ve annelerin daha çok değer gördüğü günleri hep birlikte yaşarız umarım.

Avatar
Ceyhan Özer 2018-09-03 09:57:04

Michelangelo'nun dehasını gözler onüne serer Pieta. Belki de Michelangelo böyle bir durumda "minicik annem beni nasıl kucaklardı" yı düşünüp bir kadının-annenin gerçek yüceliğini göstermiştir.

Avatar
Bayar Ülger 2018-09-03 15:43:53

O müdahaleden çok tablo, çok roman, bir çok şiir çıkar!
Acaba bazı insanlar anne sevgisi tatmamışmıydı!

Avatar
Hulya Gök 2018-09-07 08:25:31

Bir sanat eserinin bendeki gücü aniden hınzırca yakalamasında yatar. Görmediğim bir resimden PİETA anlatımından yola çıkarak ellerinde resimleri ile bekleyen anneleri anlamak da aynı etkideydi.Emeğinize sağlık