Aşık geleneğinin en son temsilcilerindendi Aşık Veysel. 1970’li yıllarda Selda Bağcan, Gülden Karaböcek, Hümeyra, Fikret Kızılok gibi müzisyenler, onun deyişlerini tekrar düzenleyerek dilden dile aktardılar, ondan sonraki nesillere de tanıttılar…

Kullandığı yalın Türkçe ile sözleriyle yediden 70’e herkese hitap eden Aşık Veysel, doğayı, aşkı, dini, siyaseti, umutsuzluğu, sevinci güzel bir biçimde yansıtan eserler geride bıraktı…

İşte yediden 70’e hepimizin tanıdığı Aşık Veysel eserleri

Dostlar Beni Hatırlasın

Ben giderim adım kalır 
Dostlar beni hatırlasın. 
Düğün olur bayram gelir 
Dostlar beni hatırlasın

Can kafeste durmaz uçar 
Dünya bir han, konan göçer 
Ay dolanır yıllar geçer 
Dostlar beni hatırlasın

Kara Toprak

Dost dost diye nicesine sarıldım
Benim sâdık yârim kara topraktır
Beyhude dolandım boşa yoruldum
Benim sâdık yârim kara topraktır

Nice güzellere bağlandım kaldım
Ne bir vefa gördüm ne fayda buldum
Her türlü isteğim topraktan aldım
Benim sâdık yârim kara topraktır

Güzelliğin On Para Etmez

Güzelliğin on par'etmez 
Bu bendeki aşk olmasa 
Eğlenecek yer bulaman 
Gönlümdeki köşk olmasa

Tabirin sığmaz kaleme 
Derdin dermandır yareme 
İsmin yayılmaz aleme 
Aşıklarda meşk olmasa

 
Uzun İnce Bir Yoldayım

Uzun ince bir yoldayım 
Gidiyorum gündüz gece 
Bilmiyorum ne haldayım 
Gidiyorum gündüz gece

Dünyaya geldiğim anda 
Yürüdüm aynı zamanda 
İki kapılı bir handa 
Gidiyorum gündüz gece

Aşık Veysel'in kişisel eşyaları

Sivas'ın Şarkışla ilçesinin Sivrialan köyündeki Aşık Veysel Müzesi'nin daha küçük bir benzeri, dünyaca ünlü halk ozanını daha çok kişiye tanıtmak amacıyla ilçe merkezine de yapılacak. Aşık Veysel'in müzeye çevrilen köydeki evinde Ozan'ın bal mumu heykeli ve orijinal sazı sergileniyor.

AŞIK VEYSEL KİMDİR?

Ünlü halk ozanı Veysel Satıroğlu yani mahlasıyla Aşık Veysel 25 Ekim 1894 tarihinde Sivas'ta doğdu. İki kız kardeşinide o zamanlar yaygınlaşan çiçek hastalığından kaybeden Aşık Veysel, bu hastalığa 7 yaşında yakalandı ve iki gözünü de kaybetti.

Aşık Veysel, babasının oyalanması için aldığı bağlama ile önce başka ozanların türkülerini çalmaya başladı. 1933 yılında tanıştığı Ahmet Kutsi Tecer'in teşvikleriyle kendi sözlerini yazıp söylemeye başladı.

Veysel, bir dönem yurdu dolaşarak Köy Enstitüleri'nde saz hocalığı yaptı. 1965 yılında özel kanunla maaş bağlandı. 1970'li yıllarda Hümeyra, Fikret Kızılok, Esin Afşar gibi bazı müzisyenler Âşık Veysel'in deyişlerini düzenleyerek yaygınlaşmasını sağladı.

Aşık Veysel, çiçek hastalığı yüzünden iki gözünü de kaybetti. Kendi anlatımına göre: "Çiçeğe yatmadan evvel anam güzel bir entari dikmişti. Onu giyerek beni çok seven Muhsine kadına göstermeğe gitmiştim. Beni sevdi. O gün çamurlu bir gündü, eve dönerken ayağım kayarak düştüm. Bir daha kalkamadım. Çiçeğe yakalanmıştım... Çiçek zorlu geldi. Sol gözüme çiçek beyi çıktı. Sağ gözüme de, solun zorundan olacak, perde indi. O gün bugündür dünya başıma zindan."