Fransa'da 65 yaş üstü 3 bin 777 kişinin 30 yıl boyunca incelendiği araştırma, kronik yalnızlığın demans riskini yüzde 38 artırdığını ortaya koydu. Ara sıra yalnızlık yaşayanlarda ise belirgin bir risk artışı tespit edilmedi.
Yalnızlığın sağlık üzerindeki etkilerine ilişkin dikkat çekici bir araştırma yayımlandı. Fransa'daki Bordeaux Üniversitesi araştırmacıları, 1988-2018 yılları arasında 65 yaş üzerindeki 3 bin 777 kişinin verilerini inceleyerek uzun süreli yalnızlık ile demans arasındaki ilişkiyi araştırdı.
Katılımcılar hiç yalnızlık yaşamayanlar, ara sıra yalnızlık hissedenler ve kronik yalnızlık yaşayanlar olmak üzere üç gruba ayrıldı.
Araştırmada kronik yalnızlık yaşayanların yüzde 49'unda demans gelişti. Bu oran ara sıra yalnızlık yaşayanlarda yüzde 34, hiç yalnızlık hissetmeyenlerde ise yüzde 33 olarak kaydedildi.
DEMANS RİSKİ YÜZDE 38 ARTIYOR
İstatistiksel analizler, kronik yalnızlık yaşayanlarda demans riskinin hiç yalnızlık hissetmeyenlere kıyasla yüzde 38 daha yüksek olduğunu gösterdi. Ara sıra yaşanan yalnızlığın ise risk üzerinde belirgin bir etkisi bulunmadı.
Bordeaux Halk Sağlığı Merkezi'nden kıdemli araştırmacı Karine Peres, demans açısından belirleyici unsurun yalnızlığın kalıcı hale gelmesi olduğunu vurguladı.
KRONİK YALNIZLIK VÜCUTTA İLTİHAPLANMAYI TETİKLİYOR
Peres, uzun süreli yalnızlığın kronik stres ve bağışıklık sistemi üzerindeki olumsuz etkileri nedeniyle vücutta iltihaplanmayı tetikleyebildiğini belirtti.
Yalnızlığın fiziksel aktivitenin azalması ve kötü beslenmeyle de ilişkili olduğuna dikkat çeken Peres, bu durumların kalp-damar hastalıkları ve diyabet gibi demans riskini etkileyen sağlık sorunlarına zemin hazırlayabileceğini ifade etti.
Araştırmanın başyazarı Yvanna Simon ise sağlık çalışanları ve politika yapıcıların yalnızca kişilerin tek başına yaşayıp yaşamadığına bakmaması gerektiğini belirtti. Simon, bireylerin sosyal bağlarını ve kendi yalnızlık algılarını da değerlendirmeye dahil etmeleri gerektiğini vurguladı.