Batılı devletlerin,
Rüyalarından hiç bir zaman çıkmayan Boğazlar hikayesi yine alevlendi …
İstanbul boğazındaki,
Fatih Sultan Mehmet köprüsü,
NATO zirvesi nedeniyle,
Amerikan bayrağıyla boyandı ve ışıklandırıldı …
Vatandaşta,
Üç duygu oluştu ?…
Gurur duyanlar oldu…
Öfkelenenler oldu…
Neler oluyor diye ?
Seyredenler oldu…
Şimdi,
Ben de soruyorum üç duyguyu taşıyanlara ?
Boğazdaki ABD renklerine bakarken,
Ne gördünüz ?…
Bayrağın kumaşını mı ?
Siyaset ve siyasetçileri mi ?
Yoksa !
Kendinizi mi ?…
Köprü değişmedi ama !
Herkes,
Karşı kıyıyı yeniden tarif etme imkanı buldu …
Millet şaşkın ?
Kim vatan sever ?
Milliyetçiler alkışlarken,
Komünistler itiraz etti …
+++
Gelelim,
NATO renkleriyle kuşanan,
Ankara caddelerine- sokaklarına ?…
Tüm boyama- yağlama işleri,
Bir-iki günde yapıldı …
Ama !
Devletçe ve milletçe,
Farkında olmadığımız- olamadığımız- olamayacağımız incelikler var ?…
Evet …
Konuklar ağırlaştıkça,
Gerçekler hafife boyandı …
Perde değiştikçe,
Sahne aynı yerde sergilendi …
Yollar-duvarlar yağlandı,
Gündem- sorunlar engebeli raylara oturdu …
+++
Sonuçta ?…
Köprü ışıklandı,
Gerçekler gölgede kaldı …
Boya yeni,
Ama hikaye eski …
Gündem değişir,
Boya solar,
Alkış diner …
Geriye,
Boyanın rengi değil,
Hafızanın rengi kalır …
+++
Ne,
Nato …
Ne,
Köprünün ABD rengi…
Ne de,
Caddelerin boyası …
Tam bağımsızlık,
İhmalinin izlerini silemez …
Çünkü !
Vatanseverlik …
Alkışın sesinden de,
İtirazın yüksekliğinden de,
Anlaşılamaz …
Vatan sevgisi …
Vatanı,
İnsani duygularla,
Koruyup yaşatmaktan geçer …