Eskilerin,
“ tencere yuvarlanmış kapağını bulmuş “ deyimi,
Sanki bugünler için söylenmiş !…

Türk sanat müziğinin,
Öylesine vurucu makamları var ki ?
Bugün,
Hem dünyayı yönetenleri,
Hem de yönetilenleri anlatıyor …

Makamlarla,
İnsanlar yuvarlanmış,
Birbirlerinin kapağını bulup sarılmışlar …
+
Müstear makamı,
Anlamı ?
Dünyaya susmak ve ötelere konuşmak …

İklimler değiştiriliyor…
İnsanlar açlığa mahkum ediliyor…
Güçlüler,
Korunuyor…
Güçsüzler,
Öldürülüyor…
Ormanlar yakılıyor…
Hayvanlar katlediliyor …

Ya adalet !
Ya özgürlükler !
Hiç sormayın gitsin …

Şimdi soralım ?

İçinde yaşanan şartlar böyleyken,
Dünyaın tamamına yakın insanları susuyor !?…

İç dünyalarından,
Ötelere konuşuyorlar …

İşte tam da,
Müstear makamının derinliği burada yatmıyor mu ?…
+
Sonra,
Sırayla diğer makamların içeriği dışa vuruyor ?…

Acemaşiran makamı,
Yani anlamı ?
Yaşam coşkusu yerle bir …

Sultanıyegah makamı,
Yani anlamı ?
Gece mutluluğu da yerle yeksan…

Kürdilihicazkar makamı,
Yani anlamı ?
Yıkıcı hüzün başlangıcı…

Suzidil makamı ?
Yorgun gönül…

Veee Segah makamı ?
Sonsuzluğa yakarış …

***
Sonsuzluğa giden yolda,
Külü teraziye koyarsan,
Tartı şaşar hak yerini bulamaz…
Çünkü !
Rüzgar sürekli külü savurur ve terazinin kefeleri boşalır …

Küresel kapitalizm,
Rüzgarın savurganlığını sürekli pas geçerse !
İnsanlığın,
Musiki makamlarının hüznünden,
Neşeye geçişi pek mümkün olmayacak gibi …

Ama elbet birgün !
Rüzgar,
Küresel kapitalizmin yüreğinindeki kötülükleri de dağıtacaktır …

Segah makamının,
Sonsuzluğa çağrısı da,
Böylece yerini bulacaktır …