BİR ZAMANLAR UMUT VARDI …

Umut …
Geleceği beklemek değil,
Bugünün kötülüğüne teslim olmamaktır …

Umut …
Gerçeği görmemek değil,
Gerçeği değiştirmekten vazgeçmemektir…

Umut …
Bir zamanlar,
İnsanın insana kul olmadığı düşlerden oluşuyordu …

Umut …
Yalnızca kötü düzeni değil,
İnsanın dünyadaki iyi değişimini de düşlerine sığdırıyordu …

Umut …
Çocuklara,
Gençliğe,
Geleceğe,
Hayaller kurdurup,
Gülücükler dağıtıyordu …

Umut …
Gökteki kuştan,
Yerdeki karıncaya kadar …
Ay’dan,
Güneşten,
Topraktan,
Yiyecek- içecek rüyaları gönderiyordu …


+++

Mazide,
Yarına umut etmek güzeldi…
Şimdi,
Yarını kurtarmak için,
Bugünü savunmak zorunda kaldılar insanlar…

Bir toplum…
Umudu kaybettiğinde değil,
Umutsuzluğu kader sandığında mağlup olur …

+++

Ve sonuçta !? …

Umut …

Geleceğin bize vereceği sözcük değil,
Bugünün dayattığı karanlığa karşı,
İnsanın kendi içinde yaktığı isyandır …

İyi huylu isyanlar,
Hiç bitmesin…
Hep yeşersin…
Daima yaşasın ki !

İyi gelecek,
Hayaller ışığında,
Umuda dönüşsün …

Önceki ve Sonraki Yazılar