Keşke,
Geçmişe söylenen …

Ama !
Geçmişin artık duymadığı- duyamadığı,
Acıyı- tatlıyı nostaljiye çeviren bir dileğin ta kendisidir …

+++

Hayat boyu,
Bir çok şeylerin peşinden koşarız…

Para deriz,
Başarı deriz,
İtibar deriz,
Sonra yaparız deriz …

Daha sonra da,
Hayat önümüze sessizce bir hesap çıkarır…

Neleri yaşadın ?
Ama !
Asıl zor soru ?
Neleri yaşayamadığında gizli …

Çünkü !

İnsanın en büyük kaybı,
Kaybettikleri değil,
Kendi hayatını yaşayamadan tükettiği zamandır …

İşte o zamandan geriye,
İki hecelik tek kelime kalır ?
KEŞ- KE !…
Yani,
Bir ömrün ağırlığı …

+++

İnsan yaşarken,
Zamanı harcar…
Zaman bitince de “ keşke’leri “ sayar …

Keşke,
İnsanın en ucuz tesellisidir…
Çünkü !
Bedeli geçmişte ödenmiştir…

İnsan,
Başkalarına akıl dağıtır…
Kendi hayatına gelince,
Keşkeleri biriktirir…

Keşke,
İnsanın kendi hatalarına taktığı,
En zarif mazeret etiketidir …

Keşke,
Geçmişi getirip değiştirmez,
Ama geleceğe uyarı mektubu yazar …

Veee !!!…

En önemlisi ?

Keşke dememek için değil,
Daha az keşke demek için yaşanmalıdır …

Sonuçta ?

Ömür dediğimiz nedir ki ?

Bir kaç nefes,
Bir kaç “ keşkeden “ ibaret değil midir …

Keşke,
Keşkelerin pişmanlığının olmadığı- olamadığı bir hayat olsa !…